Kto jest online

70 gości on-line.






Mini statystyki



Wsparcie


Obrona Terytorialna






dr Paweł Makowiec



Wstęp.

Republika Austrii jest jednym z niewielu krajów europejskich, które w drugiej dekadzie XXI w. nadal utrzymują powszechny obowiązek służby wojskowej dla swoich obywateli, traktując go jako podstawę istnienia Sił Zbrojnych. Mimo długoletniej dyskusji prowadzonej zarówno w parlamencie przez główne partie polityczne, jak i na forum publicznym, referendum przeprowadzone 20 stycznia 2013 r. nie przesądziło o rezygnacji państwa z powszechnego obowiązku obrony (59,7 % głosujących było za pozostawieniem powszechnej służby wojskowej, 40,3 % było za wprowadzeniem armii zawodowej) 1. Mimo to, kierując się uwarunkowaniami finansowymi a także zbliżającymi się wyborami parlamentarnymi, zdominowany przez socjaldemokratów (SPO) rząd austriacki zdecydował się na pośrednie rozwiązanie i w czerwcu 2013 r. ogłaszając reformę zasadniczej służby wojskowej, de facto zmienił jej status z obowiązkowej na dobrowolną, co stawia pod znakiem zapytania integralność i działanie armii opartej na systemie milicyjnym. Według analityków i komentatorów takie działanie jest dopełnieniem procesu destrukcji austriackiej Miliz, który rozpoczął się w 2006 r., gdy zniesiono obowiązek uczestniczenia w ćwiczeniach jednostek terytorialnych po odbyciu przez obywatela szkolenia podstawowego (choć nadal można być powołanym), co stawiało pod znakiem zapytania zdolność bojową rezerwistów, którzy z takich ćwiczeń zrezygnowali. Dodatkowo zmniejszono wydatnie środki finansowe na szkolenie Miliz, co również odbije się na możliwościach szkolenia. Niezależnie jednak od przyszłości jaka czeka Siły Zbrojne Republiki Austrii po ogłoszeniu w 2014 r. programu Grundwehdienst neu, w poniższym materiale przedstawimy strukturę Sił Zbrojnych Republiki Austrii, ponieważ stanowi on bardzo ciekawy przykład armii obywatelskiej opartej o formacje typu milicyjnego, które stanowią większość oddziałów, co jest obok Szwajcarii ewenementem w skali europejskiej, gdzie dominują armie zawodowe.


Zadania i struktura austriackich Sił Zbrojnych (Österreichische Bundesheer, ÖBH).

Zadania jednostek operacyjnych w oficjalnych dokumentach ÖBH przedstawiają się następująco:

a) obrona suwerenności, terytorium i przestrzeni powietrznej państwa,

b) ochrona porządku konstytucyjnego (systemu demokratycznego) i wolności obywatelskich,

c) działania na rzecz utrzymania porządku publicznego i bezpieczeństwa,

d) ochrona mieszkańców i obiektów np. elementów infrastruktury krytycznej (działania na rzecz bezpieczeństwa wewnętrznego),

e) usuwanie następstw klęsk żywiołowych (powodzie, opady śniegu i lawiny, wichury i pożary lasów),

f) misje zagraniczne (działania na rzecz wsparcia pokoju, misje pokojowe lub humanitarne w przypadku wystąpienia klęsk żywiołowych).


Siły Zbrojne Republiki Austrii, podległe Ministerstwu Obrony Narodowej i Sportu (Bundesministerium für Landesverteidigung und Sport, BMLVS) posiadają rozbudowaną strukturę, na którą składają się charakterystyczne dla każdych sił zbrojnych elementy (dowództwa, jednostki liniowe, jednostki zabezpieczenia, szkoły wojskowe itd.).

Organizacja ÖBH na stopie pokojowej (Präsenzorganisation) opiera się na trzech typach jednostek:

a) jednostki czynne kadrowe (Kaderpräsenzeinheiten) – jednostki złożone w całości z kadry zawodowej przeznaczone do natychmiastowego zastosowania w działaniach zagranicznych i na terenie kraju,

b) jednostki szkieletowe (Rahmeneinheiten) – jednostki w zakresie kadry oficerskiej i podoficerskiej obsadzane przez żołnierzy zawodowych lub żołnierzy Miliz, w przypadku etatów szeregowych przez żołnierzy służby zasadniczej lub kierowanych tam terminowo lub bezterminowo żołnierzy Miliz (wyłącznie w przypadku misji zagranicznych wykonywanych przez te jednostki występuje warunek ochotniczego zaciągu),

c) jednostki doraźne (Formierte Einheiten, FORMEIN) – jednostki nie bazujące na istniejących strukturach oddziałów i pododdziałów, tworzone na potrzeby wykonania określonych zadań 2.


W ÖBH wyróżnić można dwa podstawowe komponenty:

a) jednostki operacyjne (Streitkräfte),

b) jednostki milicji (Miliz).

W skład jednostek operacyjnych ÖBH, podporządkowanych Dowództwu Operacyjnemu (Streitkräfteführungskommando, SKFüKdo) wchodzą :

fot_1.jpg
Jednostki ciężkie występują wyłacznie w obrębie wojsk operacyjnych. Żołnierze 4. Panzergrenadierbrigade w czasie ćwiczenia Handwerk 12. Foto: Bundesheer/HARALD MINICH

a) jednostki bezpośredniego przyporządkowania (Unmittelbare Truppen):

- 1. batalion dowodzenia i wsparcia (Führungsunterstützungbataillon 1),

- 2. batalion dowodzenia (Führungsunterstützungbataillon 2),

- jednostka specjalna (Jagdkommando),

- żandarmeria wojskowa (Miltärstreife und Miltärpolizei),

- jednostki wydzielone do misji zagranicznych (Kräfte für Internationale Operationen, KIOP) 3,

b) 3. brygada grenadierów pancernych (3. Panzergrenadierbrigade),

c) 4. brygada grenadierów pancernych (4. Panzergrenadierbrigade),

d) 6. brygada strzelców (6. Jägerbrigade),

e) 7. brygada strzelców (7. Jägerbrigade),

f) jednostki nadzoru i obrony przestrzeni powietrznej (Luftraumüberwachung),

g) jednostki lotnictwa wsparcia wojsk lądowych (Luftunterstützung),

h) okręgowe komendantury wojskowe (Militärkommanden) 4.



Zadania wojsk terytorialnych.

Uzupełnieniem jednostek operacyjnych w działaniach na rzecz bezpieczeństwa wewnętrznego i w misjach zagranicznych są jednostki austriackiej Miliz, które są odpowiednikiem wojsk obrony terytorialnej. Zadania wykonywane przez formacje milicyjne są w dużej mierze analogiczne do wykonywanych przez wojska operacyjne, zasadniczo ukierunkowane na działania na własnym terytorium:

a) obrona terytorium państwa w przypadku konfliktu zbrojnego (Grundsatz) ,

b) pomoc ludności i usuwanie następstw klęsk żywiołowych (Katastrophenhilfe),

c) sprawowanie pomocniczych funkcji policyjnych w sytuacjach kryzysowych (Assistenzeinsätze),

d) ochrona obiektów kluczowych oraz elementów infrastruktury krytycznej (Schutzeinsätze),

Dodatkową funkcją oddziałów Miliz jest funkcja rezerwy kadrowej na rzecz działań Sił Zbrojnych w czasie realizacji misji zagranicznych 5.


Liczebność i struktura wojsk terytorialnych.

Struktura sił austriackiej Miliz powstała w wyniku restrukturyzacji przeprowadzonej w latach 2004 – 2006, w wyniku której zredukowano liczbę jednostek terytorialnych, powołując w miejsce dotychczas istniejących batalionów strzelców nowe (np. JgB Burgenland powstał na bazie rozwiązanych JgB 43 i JgB 1). Reformie towarzyszyła istotna redukcja możliwości mobilizacyjnych (z 110 000 do 55 000 żołnierzy), a także zmiana zadań wykonywanych przez formacje milicyjne. Obecnie podstawą sił Miliz są jednostki samodzielne wchodzące w skład tzw. strukturierte Miliz, których żołnierze stanowią około 46 % stanów osobowych tej formacji (około 11 000 na ogólną liczbę 25 000 żołnierzy wojsk terytorialnych). :

a) dziesięć batalionów strzelców (Jägerbataillon, JgB) (

fot_2a.jpg
Bataliony strzeleckie Miliz to formacje lekkie, nasycone bronią maszynową i przeciwpancerną działając w odpowiednich warunkach terenowych i na własnym terytorium mogą być trudnym przeciwnikiem. Na fotorgrafii sekcja granatnika ppanc Panzerabwehrrohr 66/79 z JgB OberOsterraich. Foto: Bundesheer/Christian Mann JbOO
fot_2b.jpg
Sekcja karabinu maszynowego Maschinengewehr 74. Jest to rozwinięcie poczciwego MG 42 dostosowanego do amunicji 7,62 × 51 mm NATO i z obniżoną szybkostrzelnością. Foto: Bundesheer Jb Wien2
fot_3.jpg
Niektóre jednostki MIliz wykonują specjalistyczne zadania ratownicze w terenie górskim, do czego są świetnie przygotowane. Na fotografii żołnierze JgB Tirol w czasie ćwiczeń. Foto: Bundesheer/Neubauer JbST
),

b) dziewięć kompanii inżynieryjnych (Pionierkompanie, PiKp),

c) grupa bojowa Sił Specjalnych (Task Group Jagkommando, TG/JaKdo),

d) batalion zaopatrzenia (Versorgungbataillon, VersB) (),

fot_5.jpg
Batalion zaopatrzenia Versorgungsbataillon Steiermark jest wyspecjalizowaną jednostką jednostką transportową wykonującą działania na rzecz wszystkich komponentów Sił Zbrojnych. Foto: Bundesheer

e) trzy ambulatoria polowe (Feldambulanz, FAmb),

f) dwie kompanie transportu rannych (Patiententransportkompanie, PatTKp),

g) wielozadaniowa kompania medyczna (Nachschub-, Transport- und Sanitätskompanie, NTSanKp),

h) jednostka reagowania kryzysowego (Katastrophenhilfeeinheit, AF Disaster Relief Unit) 6.

Pozostałe 14 000 żołnierzy sił terytorialnych stanowi:

a) tzw. Milizanteil, który należy rozumieć jako żołnierzy tej formacji kierowanych do służby na różnych stanowiskach w przypadku mobilizacji (wojskach terytorialnych, operacyjnych, dowództwach i komendanturach itd.),

b) członkowie Miliz w zespołach eksperckich tzw. Expertenstäbe,

c) ochotnicy – rezerwiści wchodzący w skład doraźnie tworzonych jednostek (Formierte Einheiten, FORMEIN), które nie bazują na strukturze istniejących oddziałów i pododdziałów 7.


Rozmieszczenie jednostek Miliz na terenie kraju.

Jednostki zgodnie z kluczem terytorialnym rozmieszczone są w poszczególnych landach i podlegają okręgowym komendanturom wojskowym. Typowym standardem jest stacjonowanie w każdym z nich jednego batalionu strzeleckiego oraz kompanii inżynieryjnej (choć istnieją odstępstwa od tego schematu), co wynika z zadań wykonywanych przez siły wojsk terytorialnych.

Schemat rozmieszczenia przedstawia się następująco ():

rys_1.jpg
Rozmieszczenie jednostek Miliz na terenie Republiki Austrii.

a) Militärkommando Wien:

  • batalion strzelców JgB Wien 1Hoch - und Deutschmeister” (Wien),

  • batalion strzelców JgB Wien 2 „Maria Theresia” (St.Michael),

  • kompania inżynieryjna PiKp Wien (Wien),

b) Militärkommando Niederösterreich:

  • batalion strzelców JgB Niederösterreich „Kopal” (Amstetten),

  • kompania inżynieryjna PiKp Niederösterreich (St.Pölten),

  • 3. grupa bojowa Sił Specjalnych 3. TG/JaKdo (Wr.Neustadt),

  • jednostka reagowania kryzysowego AF Disaster Relief Unit (Götzendorf),

c) Militärkommando Burgerland:

  • batalion strzelców JgB Burgenland (Güssig),

  • kompania inżynieryjna PiKp Burgenland (Eisenstadt),

d) Militärkommando Oberösterreich:

  • batalion strzelców JgB Oberösterreich (Hörsching/Ried),

  • kompania inżynieryjna PiKp Oberösterreich (Hörsching/Linz),

e) Militärkommando Steiermark:

  • batalion strzelców JgB Steiermark „Erzherzog Johann” (St.Michael in Obersteiermark),

  • kompania inżynieryjna PiKp Steiermark (Graz),

  • batalion zaopatrzenia VersB (Gratkorn),

  • pododdziały medyczne: Famb/PaTKp/NTSanKp (Wien/St.Pölten/Graz/Innsbruck),

f) Militärkommando Salzburg:

  • batalion strzelców JgB Salzburg „Erzherzog Reiner” (Tamsweg/Lungau),

  • kompania inżynieryjna PiKp Salzburg (Salzburg),

g) Militärkommando Kärnten:

  • batalion strzelców JgB Kärnten (Klagenfurt),

  • kompania inżynieryjna PiKp Kärnten (Klagenfurt),

h) Militärkommando Tirol:

  • batalion strzelców JgB Tirol (Absam),

  • kompania inżynieryjna PiKp Tirol (Innsbruck),

i) Militärkommando Vorarlberg:

  • batalion strzelców JgB Vorarlberg (Bludesch),

  • kompania inżynieryjna PiKp Vorarlberg (Bregenz) 8.


Służba w Miliz.

Rekrutacja.

Służba w jednostkach Miliz opiera się na istniejącym w Austrii powszechnym obowiązku obrony (Wehrpflicht), który wyróżnia trzy grupy osób w wieku poborowym 9:

a) osoby w służbie czynnej (Präsenzstand),

b) osoby w służbie terytorialnej (Milizstand),

c) osoby w rezerwie (Reservestand).

Pod pojęciem osoby podległej obowiązkowi służby w jednostkach terytorialnych (Wehrpflicht des Milizstandes) ustawa rozumie wszystkie osoby nie będące w służbie czynnej, które odbyły służbę zasadniczą i nie zostały przeniesione do stanu rezerwy lub nie osiągnęły określonego wieku. Automatyczne przeniesienie do rezerwy odbywa się po spełnieniu jednego z warunków:

a) po upływie 4 lat od ostatniego dnia w którym osoba deklarowała możliwość uczestniczenia w ćwiczeniach Miliz,

b) po upływie 6 lat od zakończenia służby zasadniczej, jeśli w tym czasie nie zadeklarowano gotowości do uczestniczenia w ćwiczeniach Miliz,

c) po upływie 8 lat od zakończenia ostatniego etapu służby wojskowej,

d) w przypadku orzeczenia komisji o niezdolności do służby wojskowej 10.


Szkolenie przygotowawcze.

Służba zasadnicza (Grundwehrdienst) kwalifikuje do odbycia służby w oddziałach Miliz, obowiązkowi jej odbycia podlegają wszyscy w wieku poborowym, zdolni do jej odbycia. Obecnie długość służby wynosi sześć miesięcy i podzielona jest na trzy części:

a) Basisausbildung 1 (BA1) – szkolenie podstawowe (9 tygodni, około 347 godzin szkoleniowych),

b) Basisausbildung 2 (BA2) – szkolenie specjalistyczne, przygotowujące do wykonywania określonej funkcji w pododdziale (7 tygodni, około 245 godzin szkoleniowych),

c) Basisausbildung 3 (BA3) – szkolenie taktyczne na szczeblu pododdziału (10 tygodni, około 350 godzin szkoleniowych).

W czasie Grundwehrdienst każdy z poborowych ma do dyspozycji dwie ścieżki rozwoju:

a) standardowe ukończenie wszystkich kolejnych etapów szkolenia w czasie służby zasadniczej i przejście do rezerwy lub kontynuowanie służby jako żołnierz terminowy (Zeitsoldat),

b) żołnierze, którzy w czasie trwania służby zasadniczej po ukończeniu etapu szkolenia podstawowego zgłoszą się do służby w Miliz, rozpoczynają szkolenie przygotowawcze do służby w formacjach terytorialnych (zgłoszenie jest jednoznaczne z przyporządkowaniem tych żołnierzy do dalszej służby w Miliz).

Rozszerzony tryb szkolenia przygotowawczego do służby w formacjach terytorialnych (Vorbereitende Milizausbildung, VbM) jest elementem realizowanym na etapie Basisausbildung 2 (opcjonalnie istnieje możliwość realizacji w czasie Basisausbildung 3) jako dodatkowy moduł szkolenia pod kątem służby w oddziałach terytorialnych.

rys_2.jpg
Struktura szkolenia podstawowego i modułu przygotowawczego do służby Miliz w czasie odbywania zasadniczej służby wojskowej.
Szkolenie obejmuje 30 godz. podzielonych na trzy części i prowadzone jest pod kątem osiągnięcia wymienionych poniżej czynności:

a) trening fizyczny (Körperausbildung, VbM – 01), 6 godz. szkoleniowych:

  • pływanie (skok do wody z wysokości 1 m i pływanie swobodne w czasie minimum 15 minut),

  • tor przeszkód (pokonanie toru przeszkód w oporządzeniu bez zatrzymania),

b) nawigacja lądowa (Orientierung in Gelände, VbM – 02), 20 godz. szkoleniowych (w tym 4 godz. szkoleniowe w nawigacji nocnej):

  • posługiwanie się mapą i przyrządami nawigacyjnymi (busola),

  • marsz dzienny po wyznaczonej trasie przy użyciu mapy i przyrządów nawigacyjnych,

  • marsz nocny po wyznaczonej trasie przy użyciu mapy i przyrządów nawigacyjnych,

c) mobilizacja (Mobilmachung, VbM – 03), 4 godz. szkoleniowe:

  • przydział i karta mobilizacyjna,

  • cel i przebieg mobilizacji,

  • zadania, wstępny plan działania, przewidywane uzbrojenie i wyposażenie oddziałów w czasie mobilizacji,

  • prawa i obowiązki żołnierza Miliz,

  • informacja o szkoleniu kadry (oficerskiej i podoficerskiej) i szeregowych Miliz 11.

Po zakończeniu szkolenia VbM sporządzana jest lista z podziałem na absolwentów (żołnierze, którzy zaliczyli szkolenie z wynikiem pozytywnym) i uczestników (żołnierze, którzy z różnych przyczyn zostali usunięci lub opuścili szkolenie w trakcie jego trwania) 12.

W przypadku kobiet, które zamierzają zostać żołnierzami Miliz, obowiązuje odbycie służby przygotowawczej (Ausbildungsdienst). Ze względu na fakt, że kobiety nie podlegają powszechnemu, wstąpienie do służby jest zaciągiem ochotniczym, ograniczonym warunkiem przyszłej służby zawodowej w wojskach operacyjnych lub w terytorialnych 13.


Służba w jednostkach Miliz.


Nabór do jednostek Miliz.

Po zakończeniu szkolenia przygotowawczego żołnierze, którzy w nim uczestniczyli, przydzielani są do dalszej służby (szkolenia) w jednostkach terytorialnych, tak aby umożliwić rozwijanie umiejętności żołnierza i przygotować do pełnienia określonych funkcji w działaniach jednostek terytorialnych. Do wprowadzenia w końcu 2012 r. programu pilotażowego ochotniczego zaciągu do formacji Miliz (Freiwillige Miliz Pilotprojekt, patrz niżej), który objął dwie jednostki inżynieryjne, obowiązywał jednolity model naboru do wojsk terytorialnych.

Mimo rozpoczęcia programu nabór opiera się nadal na dwóch podstawowych elementach:

a) przymusowym powołaniu na szkolenia w wojskach terytorialnych (Verpflichtung zu Milizübungen),

b) dobrowolnym zgłoszeniu się do szkolenia (ćwiczeń) w wojskach terytorialnych (freiwillige Meldung zu Milizübungen).

Obowiązek odbycia ćwiczeń wojsk terytorialnych może być rozciągnięty maksymalnie na 12% poborowych odbywających w danym roku kalendarzowym zasadniczą służbę wojskową (wliczając w to zarówno powołanych jak i ochotnicze zgłoszenie na ćwiczenia Miliz, co łącznie daje około 2 000 – 2 500 żołnierzy rocznie)


Verpflichtung zu Milizübungen.

Obowiązek odbycia szkolenia w jednostkach Miliz dotyczy wszystkich poborowych, którzy odbyli szkolenie przygotowawcze VbM, lecz nie zgłosili się na ochotnika do odbycia ćwiczeń. Żołnierze powołani w tym trybie mają ograniczone możliwości awansu, odbywają służbę na stanowiskach podstawowych (np. jako szeregowi). Powołanie na szkolenie może nastąpić w terminie do 2 lat od ukończenia służby wojskowej, według dyspozycji właściwych dla ich miejsca zamieszkania Okręgowych Komendantur Wojskowych i oddziałów uzupełnień (Militärkommanden/Ergänzungabteilungen, MiKden/ErgAbt), które kierują się bieżącymi potrzebami poszczególnych jednostek. W procesie powołania uwzględniany jest również status materialny i sytuacja rodzinna poborowego, któremu przysługuje również prawo do odwołania się od decyzji o powołaniu na ćwiczenia. Poborowy pracujący zawodowo powoływany jest na ćwiczenia niezależnie od zgody pracodawcy, jednakże ich wymiar łączny nie może przekroczyć 30 dni w ciągu 2 lat (istnieje jednak ustawowa możliwość przedłużenia tego wymiaru, jeśli wynika to z potrzeb ÖBH) 14.


Freiwillige Meldung zu Milizübungen.

Ochotnicze zgłoszenie do odbycia ćwiczeń w formacjach terytorialnych gwarantuje szersze możliwości rozwoju osobistego, jednakże poborowy nie ma już możliwości anulowania tej deklaracji.

rys_3.jpg
Formularz zgłoszenia ochotniczego do ćwiczeń Miliz.

Profity wynikające z ochotniczego zgłoszenia są wymierne:

a) pierwszeństwo w obsadzie stanowisk funkcyjnych (przydziale),

b) możliwości awansu (promocji na kolejne stopnie),

c) premie uznaniowe w postaci świadczeń rzeczowych i pieniężnych,

d) faktyczna praca w drugim zawodzie jako żołnierz wojsk terytorialnych (Milizsoldat) 15.

Podobnie jak w przypadku żołnierzy powołanych obowiązkowo zawiadomienie o powołaniu na ćwiczenia przesyłane jest według dyspozycji komendantur właściwych dla ich miejsca zamieszkania w określonych ustawowo terminach:

a) w ciągu roku kalendarzowego od zakończenia zasadniczej służby wojskowej, jeśli zgłoszenie do służby ochotniczej zostało złożone w czasie jej trwania,

b) w ciągu roku kalendarzowego od złożenia deklaracji, jeśli żołnierz złożył ją już po ukończeniu służby zasadniczej 16.

W przypadku zgłoszenia ochotniczego żołnierze mają możliwości służby na różnych stanowiskach o zróżnicowanej długości służby:

a) na stanowiskach oficerskich 150 dni,

b) na stanowiskach podoficerskich 120 dni,

c) na pozostałych stanowiskach 30 dni 17.


1SORA/ISA Analyse Volksbefragung Wehpflicht 2013.

2Jednostki szkieletowe wypełniają większość zadań stawianych OHB. Milizkräfte, MILIZinfo, 2008, nr 4, s. 3.

3 Do 2010 r. zamiast KIOP istniały dwie inne jednostki organizacyjne: Centrum Wyszkolenia Misji Zagranicznych (Zentrum für Einsatzvorbereitung, ZEV) oraz Centrum Współpracy Międzynarodowej (Zentrum Internationale Kooperation, ZIK). KIOP uważa się za strukturę bardziej elastyczną i odzwierciedlającą bieżące zapotrzebowanie względem zadań wykonywanych poza granicami kraju. Weissbuch 2010, s.89.

4Komendantury są odpowiednikami polskich Wojewódzkich Sztabów Wojskowych. Wiessbuch 2012, s. 92.

5[Online] http://www.bmlv.gv.at/sk/lask/baone_miliz/index.shtml.

6Weissbuch 2008, s. 103.

7W oficjalnych dokumentach używa się niemieckojęzycznego określenia nicht strukturbegründete Einheiten. Bericht zum Reform des Wehrdienstes (BMLVS), Wien 2013, s.77; Milizkräfte, MILIZinfo, 2008, nr 4, s. 3 – 4.

8Rozmieszczenie miejsc stałej dyslokacji jednostek Miliz na podstawie spisu z 2006 r. weryfikowanego danymi z oficjalnej witryny BMLVS. Bundesheer 2010, „MILIZ info”, 2006, nr 1, s. 3 – 4.

9W Austrii wiek poborowy określony jest w ustawie o siłach zbrojnych Wehrgesetz 2001 i wynosi odpowiednio: 18 – 50 lat dla szeregowych oraz 18 – 65 lat dla podoficerów i oficerów o określonych specjalnościach np. specjalistów z wykształceniem technicznym, medycznym itd. W praktyce do zasadniczej służby wojskowej powoływany jest obywatel do 35 roku życia. C. Urlich, Wehrpflicht und Zivildienst, MILIZinfo, 2007, nr 2, s. 9.

10Wehrgesetz 2001 und Verordnungen, BMLVS, Wien 2014, §31,abs.2.

11Za odbycie dodatkowego szkolenia VbD żołnierz otrzymuje premię w wysokości 443,54 . Soldat 2011. Leitfaden für Wehrdienst (BMLVS), Wien 2011, s. 47; Vorbereitende Milizausbildung, MILIZinfo, 2007, nr 4, s. 7.

12Ma to praktyczne znaczenie, ponieważ usunięcie lub opuszczenie VbM może stać się później powodem odrzucenia ochotniczego zgłoszenia się żołnierza do jednostki Miliz. Vorbereitende Milizausbildung, MILIZinfo, 2007, nr 4, s. 7 – 8.

13Soldat 2011. Leitfaden für Wehrdienst (BMLVS), Wien 2011, s. 41.

14Wehrgesetz 2001 und Verordnungen, BMLVS, Wien 2014, §21,abs.3.

15Soldat 2011. Leitfaden für Wehrdienst (BMLVS), Wien 2011, s. 145.

16Wehrgesetz 2001 und Verordnungen, BMLVS, Wien 2014, §21,abs.2.

17Wehrgesetz 2001 und Verordnungen, BMLVS, Wien 2014, §21,abs.1.